Hieronder de belevenissen van Honza Plener, die het plan opvatte om met een 25 jaar oude Niva een retourtje Nederland-Istanbul te maken. Zijn verhaal...

Een Lada Niva uit 1978, een Range Rover uit 1979, 7387 km, 11 landen, 22 nachten onder de sterren, 863 liter benzine, 1735 liter gas, 2 verloren voorwielen en 217 liter bier...

Het begon allemaal als een grap: 'We zouden best in de vakantie op en neer naar istanbul kunnen rijden'. Twee weken later vertrokken we richting Istanbul. Ongepland - op een trouwerij in Brno na waar we waren uitgenodigd - wilden we binnen tweeënhalve dag ruim 1300 km verder zijn. Echter na 20 km kwam de lada tot stilstand. Het olielampje gaf aan dat er geen olie in de motor meer zou zijn. Maar nadat we het oliepeil gepeild hadden, bleek dat er precies genoeg olie was. Tja, wat zou het dan anders kunnen zijn dan dat Honza het oliemetertje op de benzinetank en en het benzinemetretje op de olie had aangesloten? Dus stonden we stomweg zonder benzine.

De volgende 'mayday' kwam 2 uur later uit 't bakkie, toen het in Veenendaal, waar we kampeerstoelen op zouden halen, begon te schemeren. Honza zette de lichten aan van de Lada en er begon rook uit het dashboard te komen. Alweer veroorzaakt door verkeerd aangesloten metertjes. 

Na 2 nachten Duitsland, twee verloren voorwielen (we zijn de moeren aan de naaf vergeten te borgen), een nachtje aan de Moldau in praag inclusief een avondje stappen, kwamen we anderhalf uur te laat op de trouwerij. De plechtigheid was net afgelopen. Maar gelukkig waren we wel op tijd voor het feest, een echte Tsjechische (zuip)folklore-avond, waar Sander met groot succes Berend Botje zong. Aan het eind van de avond maakte het niet meer uit wie welke taal sprak of zong, en Mark scoorde nog een fles slivovitsj ook.  

De dag daarop reden we naar Slowakije, waar de douaniers zich afvroegen of wij wel over openbare wegen mochten rijden met onze min of meer zelfgebpuwde terreinwagens. Die nacht sliepen we in een vaag parkje nabij het centrum van Bratislava. Hondenliefhebber Daniël werd 's morgens wakker, kijkend in de kwijlende bek van een Duitse herder op 30 cm afstand, terwijl mensen die naar hun werk gingen ons begroetten. Verder ging het over Hongarije, Roemenië en Bulgarije. Na veel meegemaakt te hebben, zijn we in Turkijke gearriveerd. 

Voordat wij vertrokken verklaarden de mensen ons voor gek: we zouden Duitsland niet eens halen! De Lada had uiteindelijk minder mankementen dan de range Rover, waaruit overal olie lekte, en eigenlijk viel het vallemaal toch wel mee...We zijn tenslotte een halve dag in Istanbul gebleven...

met dank aan Honza Plener voor deze bijdrage