Onlangs hebben we ons een roadbook aangeschaft en het werd hoog tijd om die eens uit te proberen. Dus even wat mailtjes rondgestuurd naar de leden van 'de Belgische Niva vrienden' en een afspraak gemaakt. We vertrokken met 5 wagens in Turnhout aan de GB. Eerst even welkom gewenst aan het kersverse lid Tom. Welkom, Tom. Waarvan akte. Tom zei ons dat hij nog nooit offroad gereden had. So what? Wij vroeger ook niet. Dus Tom had geen laarzen, geen terreinbanden, geen treklint...héhéhéhé.

Het roadbook beloofde ons 60% onverhard, maar dat viel een beetje tegen (ik zal al te veel verwend zijn, zeker?) Het grootste gedeelte onverhard was ook met een gewone auto te doen. Gelukkig waren er ook wel enkele plaatsen die een 4x4 vereisten. Tom vroeg: 'wanneer kan ik nu eens mijn 'kleine vitesse' en mijn sper gebruiken?' 'Komt wel, Tom, don't worry' Rond 13u dan effe gestopt om een broodje te eten en een tas koffie te drinken. Iedereen hoopte dat het nu toch eens wat 'harder' zou worden. Maar Roby wist iets wat wij niet wisten. 'Juist voorbij de grenspaal, aan het brugje, moet je naar rechts', zei ie. 'Niks van, Roby, daar moeten we naar links' 'Als je 'hard' wil, moet je toch naar rechts' Dus wij naar rechts, en dat zullen we geweten hebben. Een gewéldige modderbaan lag er op ons te wachten.

Eerst eens te voet verkend en met een stok de diepte gemeten. Dat viel op het eerste zicht goed mee. Ik met mijn grote bek: 'Daar zal ik eens effe doorrijden' ook Roby dacht dat het goed te doen was. Dus ik mijn spel in kort één, sper op en rijden. Heel effe maar, want 10 meter verder lag mijn Niva al op zijn buik. Allee, dan toch maar het treklint eraan en Roby's Niva mee ingezet. Eens terug los, moest Roby's Niva losgetrokken worden, want die had zich ondertussen ook ingegraven. Ook mijn tweede poging mislukte jammerlijk. Maar drie keer is scheepsrecht en nu kon ik de ongeveer 150 m lange modderpiste (zij het met veel moeite) overwinnen. Allemaal goed en wel, maar nu stond er één Niva aan de éne en vier Niva's aan de andere kant. Alleen Roby had nog goeie terreinbanden steken, dus het werd een beetje riskant. Bon, dan maar terug. Mijn Niva gekeerd en terug de blubber in. Lol, dat wel, maar als je vast rijdt, zit je daar schoon, geen mens kan nog bij je komen. Helemaal op het einde (of het begin, je ziet maar) reed ik terug vast in de put waar ik al 2 maal had zitten baggeren. Roby's Niva bood hulp en even later stonden we weer op het 'droge'.